Als fulltime werkende moeder kan ik maar beperkt bijdragen aan de schoolparticipatie. Ik versier nooit met kerst of sinterklaas. Laat ze zelf paasdozen in elkaar knutselen, afscheidscadeautjes voor de stagiairs vergeet ik en met uitjes kan ik niet mee. Maar.. één ding doe ik braaf, elke woensdag na de vakantie: ik ben de luizenmoeder.

‘Hallo allemaal wat fijn dat je er bent, ben je voor het eerst hier, of ben je al bekend? Was de schelle stem van Juf Ank ook meteen het eerste wat je hoorde na het woord “luizenmoeder”? Dan ben je niet de enige. Meer dan 3 miljoen kijkers genoten dit jaar van de tv-serie “de Luizenmoeder”. Een serie waarin in de dynamiek van het schoolplein met bijbehorende personages breed uitvergroot worden. Ouders die zo streberig zijn dat ze in opstand komen als hun kind geen ‘zonnetje’ is, achterklap op het schoolplein, ongemak rond diversiteit, een passief-agressieve juf en een schoolhoofd die meer om zijn eigen positie geeft dan om de leerlingen. Ach, het komt allemaal zo heerlijk bekend voor en daarom is het zo grappig.

Maar deze serie heeft het ons luizenmoeders er niet makkelijker op gemaakt. Want wie ooit Jisketfets “debiteuren/ crediteuren” heeft gekeken,  kon daarna nog maar moeilijk aarden op een kantoor. Of nog beter – de onvolprezen serie ‘the office’ maakt het kantoorleven helemaal onmogelijk. Ditzelfde geldt voor De Luizenmoeder, want alles wat er in onze dagelijkse rompslomp op school gebeurt,  krijgt nu ineens een absurdistisch ‘luizenmoederlaagje’. De eindeloze whatsapp-groepen met honderden foto’s van ruggen van kinderen (en dan toch even scrollen of jouw kinds rug erbij zit). De moeder die al zes jaar klassenmoeder is en deze taak niet wenst af te geven; de vorige schooldirecteur die een getrouwde moeder van drie kinderen bezwangerde en daarmee vandoor is gegaan. Jazeker, bij ons op school vind je genoeg inspiratie.

Daarom bedacht ik dat het leuk zou zijn als ik wat suggesties zou doen voor het volgende seizoen. Hier komen ze: de avondvierdaagse: ouders roddelen al lopend bij (in de regen), kinderen verpesten hun tanden op een halve sinaasappel met een pepermuntje (hoezo?!), er raakt altijd een kind kwijt, de groep verdwaalt en uiteindelijk zijn er te weinig medailles. Of nog zo één: Genderfluïditeit. Prachtig onderwerp waar je eindeloos mee kunt variëren in het door “meisjes-zijn-prinsessen en jongens-willen-voetballen” gedomineerde klaslokaal. De loting voor de middelbare school en de bijbehorende idioterie van het bezoeken van 12 middelbare scholen in 1,5 maand. Er gingen excelsheets rond met scoringskansen gebaseerd op de laatste vier jaar en slimme ouders waren verwoed bezig om het algoritme te kraken (al realiseer ik mij dat dit een Amsterdams probleem is, deze haalt het niet). O en misschien ook nog een aflevering over het tekort aan leraren en de gevolgen daarvan voor de leerlingen. En dan vooral graag aandacht voor alle dagen dat ik per ongeluk de kinderen naar school bracht op studiedagen, stakingsdagen en op Pinksteren.

Ik kan niet wachten tot het volgend seizoen uitkomt, wat jij?