Door Anke

Sinds september vorig jaar gaat mijn zoon Jens naar school. Die eerste maanden is naar school gaan nog niet direct een feest. Om te wennen blijft hij tot de herfstvakantie op woensdag thuis. Daarna zijn papa, mama en hijzelf aardig gewend aan het schoolgaande leven. Vandaag deel ik de meest opvallende indrukken van ons eerste half jaar op de basisschool. 

Ik vind jou veel liever mama
Eten doet Jens van kleins af aan graag, maar in september en oktober halen zijn gedachten de vaart regelmatig uit het ontbijt. “Ik wil bij jou blijven mama…” zegt hij langzaam, kreunend haast. Ik gooi een beproefd middel in de strijd; van zijn twee juffen is Lizette vanaf het begin zijn lievelingsjuf. “Maar je vindt juf Lizette toch zo lief?” Deze keer werkt het niet. “Ik vind jou veel liever, mama…” is zijn antwoord. Het komt recht mijn hart binnen. Ik begrijp maar al te goed wat hij bedoelt. Mij kent hij; al die nieuwe kinderen en de juffen nog nauwelijks.

Vriendjes maken
Al is de klas aan het begin van het schooljaar nog klein, twintig kinderen en twee juffen leren kennen is niet niks. Jens gaat pas echt lekker naar school als hij een paar vriendjes heeft gemaakt. Nu voelt hij zich niet meer zo verloren in het uur dat ze per dag buiten spelen. Juf ziet het met vertrouwen gebeuren. Ze moedigt aan om ook thuis met de nieuwe vriendjes te spelen, zodat ze zich vertrouwder gaan voelen met elkaar. Prima advies! We leren in onze buurt nieuwe kinderen en hun ouders kennen. Wat mij betreft is dat een van de leukste dingen die horen bij een schoolgaand kind.

Filmpjes tijdens het eten
Na een aantal weken komt een verrassende aap uit de mouw. Jens vertelt er thuis over en desgevraagd blijkt het te kloppen. Elke dag kijken de kinderen tijdens één van de twee eetpauzes naar filmpjes op het digibord. Het blijkt beleid van de school te zijn en de juffen hebben inmiddels hun standpunt duidelijk gemaakt op een informatieavond: niet ideaal, maar broodnodig voor hun eigen rust. We leggen ons er voorlopig maar bij neer. Thuis is het voor mijn zoon gelukkig nog steeds de normaalste zaak van de wereld om aan tafel eten. Zonder wat voor schermen dan ook.

De A van afwasmiddel
Het letterkastje is een constante factor in de klas. Wij ouders krijgen van juf te horen welke letter aan de beurt is. Vervolgens zoeken we thuis samen met onze kroost voorwerpen die beginnen met die letter. Ze komen in het letterkastje bij elkaar en juf bespreekt ze in de kring. In de eerste week – “de A van appel, niet van aap!” – gaat Jens naar school met een leeg flesje afwasmiddel in zijn rugzak. Deze week mag een Hamer van zijn speelgoedwerkbank mee. Ik vind het een geweldige manier om de kleuters kennis te laten maken met de letters van het alfabet.

Dit is nog maar een kleine greep uit de indrukken van ons eerste half jaar op de basisschool. Wat staat jou nog bij uit die tijd? Of wat houdt je bezig in de aanloop naar groep 1?

Anke is moeder van Jens (2013) en getrouwd met Léon. Samen wonen ze op een prachtig plekje in Amsterdam-Noord. Anke bevordert sinds kort een gezonde leefstijl onder jeugd in gemeente Uithoorn. Ze houdt van reizen, zwemmen, Stophoest en alles wat met Nieuw-Zeeland te maken heeft.