Tijdens een Artis-uitje met de klas van mijn kersverse kleuter begeleid ik samen met de juf een klein groepje. Een ideale manier om de kinderen uit de klas van mijn zoon Jens eens van dichtbij mee te maken. In de namiddag loop ik met hem naar de speeltuin naast de school en herken ik een van de jongens uit ons groepje van Artis. Ik raak gezellig in gesprek met zijn moeder.

Niet lang na dit leuke gesprek in de speeltuin vertelt de juf mij dat Jens vriendjes is geworden met het jongetje uit de Artis-groep. Dit maakt me blij, want ik vind het een leuk ventje en zijn moeder lijkt me erg aardig. Een speelafspraak is gauw gemaakt en we leren elkaar wat beter kennen. We hebben allebei volle levens en lopen niet direct de deur bij elkaar plat, maar ik geniet van deze nieuwe kennismaking.

Met de nieuwe levensfase van Jens in het vooruitzicht – die van een schoolgaand kind – besefte ik dat ik me bijna dagelijks tussen een hoop nieuwe mensen zou gaan begeven. Mensen die met hun kind in dezelfde fase zitten als wij en waarschijnlijk ook in de buurt van school wonen. Mensen die ik langzaamaan beter zou gaan leren kennen. En daar keek ik stiekem best naar uit.

De start van Jens in groep 1 viel samen met het begin van het schooljaar. Nieuwsgierig als ik was, kwam ik ogen en oren te kort om alles en iedereen in me op te nemen. Hij zit in een combinatiegroep 1/2. Al snel pikte ik de ouders van de oudste kleuters eruit; met een blik in hun ogen die zegt ‘daar gaan we weer’ kwamen ze na de vakantie de klas binnen. Zij kenden elkaar al wat langer en dat merkte je aan hun manier van doen. Voor de ouders van de jongste kleuters gold dat niet.

Gaandeweg heb ik gemerkt dat het schoolplein de uitgelezen plek is om, wachtend tot de school uitgaat, gesprekjes met andere nieuwe kleuterouders aan te knopen. Gesprekjes die abrupt onderbroken worden wanneer de koters naar buiten komen en ons in de armen vliegen. Toch wordt hier het zaadje geplant van eventuele nieuwe vriendschappen. Ik vind het belangrijk dat mijn zoon regelmatig buiten schooltijd met klasgenootjes speelt zodat hij zich vertrouwder gaat voelen in zijn klas. Maar ook ikzelf heb zin om nieuwe mensen te leren kennen.

Inmiddels zijn we heel wat maanden verder en hebben we met meerdere kinderen en hun gezinnen voorzichtig een band opgebouwd. Jens maakt zijn eerste vriendjes en vriendinnetjes terwijl papa en mama leuke nieuwe contacten opdoen in de buurt. Twee prachtige vliegen in één klap.